Skip to content

Duchy

Wrzesień 16, 2013

duchy pudło

W recenzjach gier planszowych pojawia się często uwaga o tzw. „syndromie jeszcze jednej partyjki”. Duchy to gra, która ilustruje perfekcyjnie, na czym ten syndrom polega.

„Duchy dobre i złe” można rozegrać nawet w dwie minuty. Naprawdę. Jeden gracz stawia po swojej stronie planszy osiem figur, drugi gracz analogicznie – wystawia swoje osiem figur. Figury dzielą się na dwa rodzaje: duchy dobre i złe. Dobre oznaczone są niebieską kropką na plecach, złe – czerwoną. Zatem po ustawieniu figur na planszy, tylko właściciel wie, gdzie znajdują się jego dobre, a gdzie jego złe duchy. I zaczyna się rozgrywka.

Gracze na przemian wykonują ruch jednym ze swoich duchów, próbując osiągnąć jedną z trzech rzeczy.

1) Zbić wszystkie dobre duchy przeciwnika

2) Sprawić, by przeciwnik zbił wszystkie nasze złe duchy

3) Opuścić planszę po stronie przeciwnika swoim dobrym duchem.

Niby tak prosta gra, a tu – trzy różne rodzaje wygranej!

duchy złe

A kiedy ta wygrana już nadejdzie – schowanie gry z powrotem do pudełka jest dowodem naprawdę silnej woli. Bo skoro gra jest tak szybka, to czemu by nie rozegrać jeszcze jednej partyjki? I jeszcze jednej? Poza tym – właśnie w kilku rozgrywkach pod rząd mamy okazję zobaczyć, jak znakomitą grą są Duchy.

Duchy to gra blefu. Nie wiemy, które figury przeciwnika są dobre, które złe, ale możemy próbować to poznać. Jak? Jednym z warunków zwycięstwa jest wyprowadzenie swojego dobrego ducha z planszy „wyjściem” znajdującym się po stronie przeciwnika. A zatem – jeśli ten duch zmierza do wyjścia – jest dobry? Możliwe, ale możliwe też, że przeciwnik kieruje do nas ducha złego, abyśmy zbili go i przybliżyli się do przegranej. Więc – na ile beztrosko przeciwnik porusza się tym duchem, jak chętnie naraża go na niebezpieczeństwo? Na tyle chętnie, że może to świadczyć o tym, że jesteśmy nabierani?

duchy dobre2

Duchy opierają się na takich właśnie próbach odczytania intencji przeciwnika. Uczą wczuwania się w myślenie innych, ponieważ na ogół oceniając ruch przeciwnika, musimy się zastanowić – „gdybym ja wykonywał taki ruch, to w jakiej sytuacji?”.

Czemu gra pokazuje pazur przy kilku rozgrywkach pod rząd? Bo wtedy dopiero uczymy się blefów stosowanych przez naszego współgracza, a sprawdzone już numery przestają działać i trzeba szukać nowych. Za każdym razem musimy próbować zaskoczyć przeciwnika nowym pomysłem – nawet jeśli będzie to bezczelne zastosowanie tej samej sztuczki w trzech grach pod rząd! Duchy naprawdę wymagają od nas uruchomienia wyobraźni, nie da się tu wygrać „na autopilocie”, nie da się też wypracować jednej metody, którą będziemy stosować już zawsze.

duchy plansza

Duchy to gra, która bawi niezależnie od wieku graczy. A nawet niezależnie od różnicy wieku graczy – nie ma tu potrzeby dawania forów ośmiolatkowi, z którym gramy. Poczekajmy tylko pięć, sześć gier a zobaczymy, że niejednokrotnie to on zaskoczy nas bezbłędnym odczytaniem naszych intencji!

Biorąc pod uwagę cenę, wykonanie elementów gry i frajdę, którą sama gra dostarcza – „Duchy dobre i złe” są naprawdę świetnym pomysłem na szybką dwuosobową grę, właściwie niezależnie od tego, z kim planujemy w nią grać 🙂

 

Marcin

Reklamy

From → Uncategorized

Dodaj komentarz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: